Ο εργοδότης οφείλει, κατά τη συμφωνηθείσα με τον υπάλληλό του ημερομηνία (δήλη ημέρα), να καταβάλει στον υπάλληλο όλες τις δεδουλευμένες αποδοχές του, αλλά και κάθε χορηγία προς αυτόν (με εξαίρεση τυχόν αποζημιώσεις ή άλλες απαιτήσεις του εργαζομένου). Στην περίπτωση που δεν καταβάλλει τις δεδουλευμένες αποδοχές κατά την ημέρα που οφείλει, καθίσταται άνευ άλλου και χωρίς όχληση υπερήμερος οφειλέτης. Ο εργαζόμενος ο οποίος έχει αξίωση κατά υπερήμερου εργοδότη ο οποίος έχει την εμπορική ιδιότητα, μπορεί να ζητήσει να κηρυχθεί αυτός σε πτώχευση εάν συντρέχουν και οι υπόλοιπες προϋποθέσεις. Επίσης, οι μισθοί υπερημερίας προστατεύονται όπως και οι δεδουλευμένοι μισθοί και δεν κατάσχονται ούτε συμψηφίζονται σε ανταπαιτήσεις του εργοδότη, ούτε και εκχωρούνται.

Αδικήματα που σχετίζονται με την παραβίαση της εργατικής νομοθεσίας διώκονται αυτεπαγγέλτως ή κατόπιν μηνύσεως. Για τη μη καταβολή δεδουλευμένων υπάρχει και το ενδεχόμενο της αυτόφωρης διαδικασίας.

Κάθε εργοδότης που παραβαίνει τις διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας τις σχετικές με τους όρους και τις συνθήκες εργασίας και συγκεκριμένα τα χρονικά όρια εργασίας, την καταβολή δεδουλευμένων, την αμοιβή, την ασφάλεια και την υγεία των εργαζομένων ή την καταβολή της νόμιμης αποζημίωσης απόλυσης, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης από 6 μήνες έως 5 έτη ή με χρηματική ποινή τουλάχιστον εννιακοσίων 900 ευρώ ή και με τις δύο αυτές ποινές. Δικαίωμα για μήνυση κατά του εργοδότη και δη του νομίμου εκπροσώπου της εταιρείας έχει, σύμφωνα και με το Α.Ν. 690/1945, ο εργαζόμενος που δεν πληρώνεται και ως εκ τούτου έχει έννομο συμφέρον.